Strona korzysta z plikow cookie w celu realizacji uslug zgodnie z Polityka prywatnosci.

Mozesz okreslic warunki przechowywania lub dostepu do cookies w Twojej przegladarce lub konfiguracji uslugi.

Strona Główna Witaj na stronach niepiję.pl dawniej niepije.net
Forum wsparcia, dla osób uzależnionych i współuzaleźnionych od alkoholu.

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Zamknięty przez: dora
Czw Lut 09, 2012 18:10
Nie odrzucac samych siebie dr. Murawiec
Autor Wiadomość
dora 
Moderator


Pomogła: 22 razy
Dołączyła: 26 Mar 2010
Posty: 4423
Wysłany: Czw Maj 19, 2011 21:01   Nie odrzucac samych siebie dr. Murawiec

Nie odrzucać samych siebie
dr n. med. Sławomir Murawiec

Stygmatyzacja i odrzucenie nie zawsze pochodzi z zewnątrz, od innych ludzi. Czasami odrzucamy sami siebie. Tak bywa wtedy, gdy nie możemy się do końca zaakceptować i pogodzić z jakąś zmianą dotyczącą nas samych, na przykład z rozpoczęciem leczenia psychiatrycznego i koniecznością przyjmowania leków zaleconych przez psychiatrę. Aby więc nie znaleźć się poza nawiasem społecznej wspólnoty, przede wszystkim nie należy samemu się od niej odsuwać.
Ktoś, u kogo rozpoczyna się leczenie psychiatryczne staje przed trudnym problemem. Nawet jeśli do tej pory czuł się zagubiony, miał różne kłopoty, nawet objawy choroby – to jednak myślał sam o sobie w pewien określony sposób. Jako o kimś należącym do większości społeczeństwa. Nawet jeśli czuł się inny – to jednocześnie doświadczał lub poszukiwał przynależności do jakiejś grupy ludzi. Wraz z rozpoczęciem leczenia coś się zmienia w myśleniu o samym sobie – pojawia się myśl: „biorę leki psychotropowe, jestem leczony przez psychiatrę”. Trudno się z tym od razu pogodzić i oswoić. Jest to zrozumiałe, wymaga, bowiem zmiany myślenia o sobie samym, a to jest zawsze niełatwe. Istotne jest jednak, jaka ta zmiana będzie – najważniejsze, aby nie prowadziła do odrzucenia, do stygmatyzowania samego siebie.

REAKCJA ODRZUCENIA

Niekiedy zmiana widzenia i oceny samego siebie jest tak bardzo nasilona, że kwalifikując siebie do grona chorych psychicznie, „odrzuca się” siebie i utrzymuje, że nic się już nigdy w życiu nie osiągnie.
Przykłady takich zachowań mogą być różne, np. chłopak, który przeczytał na ulotce wskazania do brania leku - pogrążył się na całe miesiące w bezczynności mówiąc rodzicom, że mają „syna schizofrenika”.
Innym przykładem może być młody człowiek, z bardzo słabo nasilonymi objawami choroby, które zresztą minęły niedługo po rozpoczęciu leczenia. Pomimo, że jego stan psychiczny szybko się poprawił i pozostawał bardzo dobry, uważał on, że skoro jednak przyjmuje „takie leki” to znaczy, że jest chory psychicznie i że wszyscy widzą w nim tylko chorego. Zamknął się więc w domu i pomimo braku objawów choroby – odizolował i przestał kontaktować się z kimkolwiek.
Kolejny przykład to dziewczyna, która przebyła epizod chorobowy wiele lat temu. Następnie ukończyła studia – teraz dobrze funkcjonuje i radzi sobie w życiu. Objawy chorobowe nie wystąpiły od wielu lat, ale za każdym razem, kiedy staje przed jakimś wyzwaniem lub ma podjąć ważną decyzję, na przykład iść na rozmowę o pracę lub umówić z nowo poznanym chłopakiem - wycofuje się twierdząc, że przecież „jest chora” i na pewno nie zostanie zaakceptowana, choć w swoim środowisku jest bardzo lubiana.
Te przykłady można więc jasno podsumować - osoby te wraz z rozpoczęciem leczenia, a więc już w drodze do wyzdrowienia - zaczęły stygmatyzować same siebie.

REAKCJA ZAPRZECZENIA

Inną reakcją, pojawiającą się zwłaszcza u ludzi młodych, rozpoczynających leczenie psychiatryczne jest reakcja zupełnego zaprzeczania. Takie osoby bagatelizują swoją chorobę, często twierdzą, że tak naprawdę to nic się nie stało, nic im nie jest albo, że to tylko przypadek. Niestety niejednokrotnie łączy się to z odmową leczenia i prowadzi do pogorszenia stanu psychicznego.

Te dwie opisane powyżej reakcje psychologiczne na rozpoczęcie leczenia psychiatrycznego opisują dwa skrajne bieguny silnej reakcji emocjonalnej związanej z tym procesem.
Pierwsza z nich, to postawa zupełnego poddania, którą można byłoby streścić: „skoro jestem chory, to już wszystko stracone”, będąca wyrazem nadmiernego przejmowanie się, nie tyle rzeczywistymi objawami choroby i leczeniem, ale własnymi wizjami na ich temat. Skoro więc własne wyobrażenia są takie straszne i człowiek, kierujący się nimi ma z tym związane same negatywne myśli o sobie, to pomimo, że otoczenie ma do niego jak najlepszy stosunek, taka osoba nigdy tego nie dostrzeże.

Drugi biegun to zaprzeczanie. Być może ma on podobne przyczyny jak postawa opisana powyżej. Jeśli czyjeś wyobrażenia na temat choroby, psychiatrów, leczenia psychiatrycznego są bardzo złe, to może odmawiać przyjęcia do wiadomości, że potrzebuje pomocy psychiatry, że ma jakieś objawy, które wymagają leczenia. Taka odmowa najczęściej ma swój dalszy ciąg i konsekwencje. Każde objawy, nawet najbardziej błahe jak ból zęba, jeśli nie są leczone, to postępują. Najczęściej taka osoba rozpoczyna leczenie zbyt późno, gdy jej stan i samopoczucie są już znacznie gorsze.

CO ROBIĆ?

Poszukać rzeczowych informacji u lekarza lub psychologa. Przejrzeć książki np. poradniki wydawane dla pacjentów, wspomnienia osób, które same przeszły podobną chorobę i były skutecznie leczone.
Nie każde źródło informacji jest równie dobre. Artykuł w prasie nastawiony na sensację i na wstrząśnięcie czytelnikami nie jest dobrym źródłem rzeczowych informacji. Teksty na forach internetowych najczęściej piszą osoby, u których leczenie było mniej skuteczne. Ci, którzy czują się dobrze, pracują lub uczą się - nie mają czasu ani potrzeby, tkwić w internecie. A jeśli mają taką potrzebę, to nie piszą o nieskuteczności leczenia, bo im leczenie pomogło.
Ulotki leków zawierają dużo wiadomości o działaniach niepożądanych. Trzeba pamiętać, że każda lista objawów niepożądanych powstała na podstawie badań u wielu tysięcy osób. Jeśli wśród tej grupy ludzi w trakcie badań leku coś się wydarzyło, ta informacja jest zawarta w ulotce. Jest mała szansa, aby mieć objaw niepożądany, który występuje na przykład 1 raz na 10 tysięcy osób.

Czytając różne doniesienia trzeba pamiętać o pewnej specyficznej właściwości naszego umysłu. Lepiej zapamiętujemy coś, co pasuje do naszych wyobrażeń na dany temat, co sami o danej sprawie myślimy. Czytając książkę, ktoś nastawiony optymistycznie, zapamięta wszystko co potwierdza jego optymizm. Jeśli ktoś czyta tę samą książkę i jest nastawiony negatywnie, sytuacja będzie przeciwna - zapamięta informacje, które potwierdzą jego pesymistyczne podejście.
Jeśli pojawiają się różnego rodzaju myśli na temat tego, co mogę, a czego nie mogę zrobić, to należy się zastanowić co rzeczywiście wynika z moich problemów, a co z wyobrażeń. W konkretnej sytuacji warto spróbować odpowiedzieć sobie na pytanie:
• Czy nie idę na spotkanie ze znajomymi, dlatego że naprawdę nie mogę?
• Czy nie idę na to spotkanie, bo wyobrażam sobie, że jestem zbyt chory?
• Czy nie wracam do szkoły lub na studia, bo takie są ograniczenia spowodowane objawami?
• Czy też nie mogę się na to zdecydować, bo wyobrażam sobie, że mi się nie uda?

Rozpoznanie potrzeby i rozpoczęcie leczenia psychiatrycznego łączy się więc z koniecznością zmiany myślenia o sobie samym. Należy jednak zdecydowanie powiedzieć, że taka zmiana nie powinna być ani „zbyt duża”, ani „zbyt mała”. Gdy zmiana jest „zbyt duża” dana osoba ma poczucie, że zmienia się „wszystko”. Traci własną tożsamość, wydaje jej się, że już nie jest tym, kim była dotychczas. A przecież ciągle jest sobą, nadal otoczona jest tymi samymi bliskimi osobami, wciąż ma tych samych przyjaciół i znajomych, nadal ma te same pragnienia i plany.
Zmiana „zbyt mała” powoduje odrzucenie faktu, że wystąpiły objawy choroby i że wymagają one pomocy specjalisty oraz podjęcia leczenia.

Jakkolwiek jednak chcielibyśmy zareagować niezmiernie ważne jest, aby reakcją na zachorowanie nie było odrzucenie samego siebie.
_________________
...''Pomimo łez wciąż można biec, ale trzeba tego bardzo chcieć....''
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,09 sekundy. Zapytań do SQL: 11