Strona korzysta z plikow cookie w celu realizacji uslug zgodnie z Polityka prywatnosci.

Mozesz okreslic warunki przechowywania lub dostepu do cookies w Twojej przegladarce lub konfiguracji uslugi.

Strona Główna Witaj na stronach niepiję.pl dawniej niepije.net
Forum wsparcia, dla osób uzależnionych i współuzaleźnionych od alkoholu.

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Zamknięty przez: dora
Czw Lut 09, 2012 18:09
''Atak paniki'' dr. Araszkiewicz
Autor Wiadomość
dora 
Moderator


Pomogła: 22 razy
Dołączyła: 26 Mar 2010
Posty: 4423
Wysłany: Czw Maj 19, 2011 21:04   ''Atak paniki'' dr. Araszkiewicz

UWAGA ATAK! paniki...
prof. dr hab. n.med. Aleksander Araszkiewicz

(Artykuł raczej dla lekarzy)
Fenomenologia ataków paniki wskazuje na podobieństwo tego zaburzenia do chorób z kręgu padaczki. Po raz pierwszy zwrócono na to uwagę przy okazji wprowadzenia do terapii lęku barbituranów, mających oprócz działania przeciwlękowego również działanie przeciwdrgawkowe.

Wyniki dotychczasowych badań pozwalają na stwierdzenie, że podłożem ataku paniki są anomalie neurobiologiczne. Eksperymentalnie wywoływane ataki paniki stały się podstawą wysuwania różnych hipotez patogenetycznych. Biologiczne sposoby ich prowokowania wskazują na inne podłoże etiopatogenetyczne występowania lęku w zaburzeniu panicznym, niż w lęku u osób zdrowych oraz u osób cierpiących z powodu innego rodzaju zaburzeń lękowych. Ataki paniki mogą być prowokowane u pacjentów z zaburzeniem panicznym różnymi lekami i środkami chemicznymi.

Rozróżnienie między atakami paniki a zaburzeniami panicznymi ma istotne znaczenie dla właściwej diagnostyki oraz terapii. Zespół objawów psychofizjologicznych, poznawczych, emocjonalnych i behawioralnych różnicuje zaburzenia paniczne od innych zaburzeń psychicznych.

Na obraz kliniczny ataków paniki składają się:

• składnik emocjonalny – obezwładniające uczucie zagrożenia, przerażenia, depersonalizacja,
• składnik somatyczny – reakcja alarmowa: przyspieszenie akcji serca, wzrost lub spadek ciśnienia tętniczego krwi, uczucie duszności i inne objawy wzbudzenia układu wegetatywnego,
• składnik poznawczy – „stanie się coś strasznego”, przeżycie nagłej śmierci, szaleństwa, ataku choroby psychicznej, utraty kontroli,
• składnik behawioralny – unikanie lub wycofanie, pobudzenie psychoruchowe, krzyk, ucieczka.

O zespole lęku napadowego (zaburzeniu panicznym) można mówić, gdy:
• w ciągu miesiąca występowały cztery ataki paniki, albo
• gdy po ataku, przez okres miesiąca, utrzymywał się stan niepokoju i napięcia.

W opisach diagnostycznych zaburzeń panicznych wyraźnie wyróżnia się sytuacje, w których nie można rozpoznać ataku paniki. Są to tzw. stany panikopodobne. Występują one w następujących sytuacjach:
• fizyczne wyczerpanie,
• sytuacje poważnie zagrażające życiu,
• nadczynność tarczycy,
• hipoglikemia,
• pheochromocytoma,
• zespoły abstynencyjne,
• intoksykacje kofeiną, amfetaminą, johimbiną, mleczanem
sodu, tetrapeptydem cholecystokininy, inhalacje CO,
• wielka depresja,
• schizofrenia,
• zaburzenia somatyzacyjne,
• nadczynność przytarczyc,
• zespół Cushinga,
• napadowy częstoskurcz nadkomorowy,
• choroba niedokrwienna serca,
• astma i inne spastyczne stany oskrzeli.
Zaburzenie paniczne może występować z agorafobią lub bez niej. Agorafobia jest tutaj rozumiana jako następstwo ataków paniki, które doprowadzają do zachowań unikowych. Uważa się, że agorafobia jest konsekwencją przeżytych spontanicznych ataków paniki w procesie uczenia się.

Zaburzenie paniczne ma na ogół podobny przebieg. Po początkowych atakach paniki, u pacjentów rozwija się lęk przed kolejnymi atakami, co wyzwala lęk oczekiwania i lęk przed byciem w miejscach lub sytuacjach, z których ucieczka mogłaby być trudna lub kłopotliwa. Ta ewolucja zaburzeń, od ataku paniki do lęku oczekiwania i zachowania stroniącego, powoduje powstanie agorafobii. Ogranicza to bardzo często pełnienie dotychczasowych ról społecznych i wykonywania zadań, doprowadza do depresji lub uzależnień.

Wrodzone neurofizjologiczne podłoże oraz psychologiczne czynniki stresowe w okresie dzieciństwa, warunkują neuropsychologiczną wrażliwość. Ten swoisty neurobiologiczny defekt jest powodem, że jakiś bodziec psychologiczny lub biologiczny inicjuje ataki paniki. Lęk oczekiwania może być ważnym czynnikiem spustowym ataku paniki. Z wielu badań wynika, że pacjenci z zaburzeniami psychicznymi wykazują wyższy poziom subiektywnego lęku i więcej cech wzmożonej reaktywności układu wegetatywnego, w porównaniu do grup kontrolnych. Indywidualne różnice w lęku oczekiwania mają swoje podstawy zarówno biologiczne, jak i psychologiczne. Ponadto mogą występować interakcje pomiędzy procesami biologicznymi i psychologicznymi. Oczekiwanie lękowe na atak paniki może nasilać lęk do poziomu, w którym wyzwalany jest neurobiologiczny proces ataku paniki i na odwrót: biologiczna podatność powoduje, że niewielki lęk oczekiwania bardzo szybko wyzwala atak.
_________________
...''Pomimo łez wciąż można biec, ale trzeba tego bardzo chcieć....''
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 6,14 sekund. Zapytań do SQL: 10